فيلمي كه اين دفعه معرفي ميكنم ، يه مقدار سخته گير آوردنش . فيلم هاي عباس كيا رستمي كلا توسط شبكه سينماي خانگي عرضه نمي شن .كه اينم برمي گرده به اين كه عزيزان توجهشون به اينه كه كي فيلم ميسازه نه به اينكه همون كي ، چي ميسازه . البته اين فيلم رو 5 يا 6 سال پيش شبكه چهار پخش كرده . جاي تعجب و البته خوشحالي داره كه فيلم آخر كيا رستمي "كپي برابر اصل " قراره تو سينما اكران عمومي بشه .
توضيحات رو در مقدمه يه مقدار بيشتر مي كنم تا اسم اين فيلم تو خاطرتون بمونه تا اگه يه وقتي ، يه جايي به پستتون خورد، يا اينكه صدا و سيما دوباره خواست كه نشون بده يا اگه موقيعت دانلود فايل 800-700 مگابايتي كه كيفيتش هم خوبه واستون پيش اومد به راحتي ازش نگذرين .
طعم گيلاس محصول سال 1997 شايد پر محتوا ترين وعميق ترين فيلم سينمايي باشه كه تا حالا تو ايران ساخته شده كه تو رقابت با سينماي غير تجاري جهان خيلي حرف واسه گفتن داره . همونطور كه در رقابت با سينماي تجاري هم تقريبا هيچ حرفي واسه گفتن نداره . اين رو به خوبي مي شه از تفاوت توجه جشنواره هاي معتبري كه نوع نگاه و تقديرشون از فيلم ها با هم فرق داره متوجه شد .
مطرح ترين فيلم تاريخ سينماي ايران بعد از بچه هاي آسمان ( البته اگه با هم برابري نكنند ) علي رغم درخشش در جشنواره فيلم كن فرانسه ، موفقيت چنداني در گيشه چه در ايران و چه در خارج از كشور نداشت . موضوعي كه نمي ذاره موفقيت كن كه بيشتر زوم مي كنه روي جنبه هاي منتقد پسند و مفهوم گرا ، تو فستيوال هاي ديگه اي مثل اسكار يا برلين تكرار بشه . عامه پسند بودن و ارتباط برقرار كردن راحت فيلم با بيننده شرط اصلي براي نامزد يا برنده شدن در اين جشنواره هاست چيزي كه طعم گيلاس به طور چشم گيري ازش محرومه .
ولي نکته ی مهمه اينه كه طعم گيلاس مارو وادار به فكر كردن مي كنه . فكر كردن در مورد موضوعي كه ارزشش رو هم داره
مرگ و زندگي
فيلم مي تونه در نظر بيننده يه اثر به شدت آرام و حوصله بر باشه ولي من خودم قول ميدم كه اگه نگاه سطحي و سرسري وديدن فيلم صرفا براي لذت رو بيننده مدتي از خودش دور كنه ، در نهايت خاطره و لذت ديدن طعم گيلاس حتما تو ذهنش باقي مي مونه
تو ادامه مطلب به پيشنهاد رفيق يه مقدار به نكات و برداشت هاي خودم از فيلم بيشتر اشاره مي كنم . بهتره موقعي بخونيدش كه فيلم رو ديده باشين . چون اينطوري شايد خيلي به درد نخوره و فيلم هم تا حدي جذابيتش رو از دست بده